Küresel jeopolitik arenada kartlar yeniden dağıtılırken, Asya'nın kalbinde dikkat çekici bir askeri hareketlilik yaşanıyor. İsrail merkezli Jerusalem Post’un haberine göre, Türkiye, Pakistan ve Çin arasındaki stratejik yakınlaşma, sadece bölgesel dengeleri değil, küresel güvenlik mimarisini de derinden sarsacak bir boyuta ulaştı. Son dönemde hava üslerindeki yoğun kargo trafiği ve ortak savunma projeleri, bu üçlü ülkenin artan işbirliğinin gelecekte yeni bir ittifak olacağına dair sinyaller olduğu değerlendiriliyor.
Hint güvenlik kaynaklarından sızan bilgilere göre, son dönemde Pakistan hava sahasında olağan dışı bir hareketlilik göze çarpıyor. Çin'e ait askeri nakliye uçaklarının, Rawalpindi yakınlarında konumlanan Nur Khan ile Karaçi'deki Masroor hava üslerine ardı ardına seferler düzenlediği belirtiliyor. Bu yoğun sevkiyat trafiğine Türk askeri kargo uçaklarının da eşlik etmesi, bölgedeki askeri koordinasyonun boyutunu gözler önüne seriyor. Uzmanlar, bu uçuşların arkasında gelişmiş radar sistemleri, insansız hava araçları ve elektronik harp teknolojilerinin transferi olabileceğini değerlendiriyor.
Ankara ile İslamabad arasındaki askeri ortaklık, sadece lojistik destekle sınırlı kalmayıp yüksek teknoloji projelerine de uzanıyor. İki ülke; insansız hava araçları, deniz platformları ve uzay teknolojileri gibi kritik alanlarda ortak çalışmalarını derinleştiriyor.
Özellikle Pakistanlı askeri ve teknik personelin, Türkiye'nin milli muharip uçağı KAAN programında bağlantılı olduğu iddiası bu iş birliğinin en somut göstergelerinden biri olarak öne çıkıyor.
Diğer taraftan Pakistan, Çin ile ortaklaşa geliştirdiği JF-17 savaş uçağı projesiyle de Pekin yönetimiyle olan köklü savunma bağlarını korumaya devam ediyor.
Pekin ve İslamabad arasındaki askeri entegrasyon, istihbarat paylaşımı boyutunda da yeni bir aşamaya geçmiş durumda. Hindistan Genelkurmay Başkan Yardımcısı Korgeneral Rahul Singh, Çin'in Pakistan ordusuna Hindistan'ın askeri mevzileri ve hareketliliği hakkında anlık ve canlı bilgi akışı sağladığını iddia etti. Savaş uçakları, denizaltılar ve insansız hava araçları tedarikinde Çin teknolojisini kullanan Pakistan, bu sayede askeri kabiliyetlerini üst seviyeye çıkarıyor.
Bu üçlü yapının aktörleri, ortak hedeflere yönelirken kendilerine has stratejik önceliklerle hareket ediyor. Çin, küresel ekonomik ve akademik nüfuzunu korurken (örneğin Amerikan üniversitelerinin en büyük yabancı fon sağlayıcılarından biri olarak) pragmatik bir güç politikası izliyor. Türkiye ise bir yandan NATO üyeliğini sürdürüp Yunanistan ve Kıbrıs gibi milli çıkarlarını korurken, diğer yandan yerli savunma sanayisindeki atılımları ve İsrail'in bölgedeki politikalarına karşı sergilediği net duruşla öne çıkıyor. Pakistan ise Çin ile olan derin askeri-istihbari bağlarını ve bölgesel güvenlik sorunlarını bu denkleme taşıyarak ittifakın güney Asya ayağını tahkim ediyor.